Władysław Borowski
Biografia
Władysław Borowski, urodzony 13 lutego 1916 roku w Wyrychowie, był polskim księżem katolickim, kanonikiem regularnym laterańczykami, biblistą oraz tłumaczem Pisma Świętego. Wstąpił do zgromadzenia w 1938 roku, złożył śluby zakonne w 1939, a święcenia kapłańskie przyjął 18 maja 1944 roku.
Po święceniu został skierowany na parafię Bożego Ciała w Krakowie. W latach 1945-1947 pracował w Gietrzwałdzie, a następnie powrócił do Krakowa, gdzie kontynuował służbę w parafii Bożego Ciała. Równocześnie studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w 1957 obronił pracę doktorską na temat „Ks. Jakub Wujek jako komentator Ewangelii kanonicznych na tle egzegezy XVI wieku” pod kierunkiem Eugeniusza Dąbrowskiego.
W latach 1957-1961 był wykładowcą Wyższego Seminarium Duchownego „Hosianum” w Olsztynie. Od 1961 do 1966 roku przebywał za granicą - w Niemczech, Austrii, Rzymie, gdzie studiował w Papieskim Instytucie Biblijnym i obronił licencjat, oraz w Anglii. Po powrocie do Polski mieszkał w klasztorze krakowskim, z przerwą w latach 1976-1982, kiedy to mieszkał w Kamieniu.
W ramach prac nad Biblią Tysiącleci przetłumaczył Księgę Powtórzonego Prawa, Księgę Hioba, Księgę Przysłówi oraz Lamentacje Jerzego. W 1983 roku opublikował książkę „Psalmy. Komentarz biblijno-ascetyczny”.